GÖNÜL SOFRASI RAHMET PINARI
11 Nisan 2018 ( 1363 izlenme )
Reklamlar

Bir gece Rü’yasında Resulullah efendimizi gördü.


Sevgili Peygamberimiz kendisine sitem ettiler: – Bunca ayrılık yetmedi mi, ya Bilal? Hala Kabrimi, ziyaret etmiyecek misin?

Zavallı yüreği, duracak hale geldi. Heyecan ve ter içinde uyandı. Hemen hazırlığa başladı. Şafak sökerken, ince, uzun ve garip deveciğiyle; mübarek Medine yollarına düştü. Biricik Efendisine yaklaştıkça havayı kokluyor, taşları toprakları okşuyor ve gözyaşı döküyordu. Issız çölleri yara yara, Medine’ye ulaştı…

O’na rastlıyanlar, selam veriyorlardı. Sonra da yanındakilere diyorlardı ki: – İşte Bilal, Bilal-i Habeşi hazretleri. Peygamberin Müezzini. O’nun gibi ezan okuyan, bu dünyaya gelmemiştir.

Fakat O, hiçbirini duymuyor, görmüyordu. Sanki çok kuvvetli bir mıknatıs, onu kendisine çekiyordu. Peygamber efendimizin mübarek kabirlerine doğru ilerledi. Yüce makama erişirken; Kur’an-ı kerim okudu, okudu, okudu… En sonunda, sevgilisinin kabrine kapaklandı, bayıldı.
Katmerli gül kokularıyla ayıldığı zaman, başucunda, sevgilisinin sevgililerini görmez mi? Peygamber efendimizin torunları, Hasan ve Hüseyin hazretleri; saçlarını okşuyorlardı. Sanki dünyalar onun oldu. Sarıldılar, kucaklaştılar.

– Ah yavrularım! Ne kadar da Dedeniz gibi kokuyorsunuz! diye inledi. Sonra biraz toparlandı: – Babanız (Hz. Ali) nasıl?
– Babamız seni görmek diler, dediler.
Sonra Hz. Hasan sordu: – Dedemiz seni de çok severdi. Acaba O’nun hatırı için, bir şey istesek yapar mısın?
Hz. Bilal çok şaşırdı: – Bu ne biçim söz! Bu kölenizden ne emredersiniz de, yerine getirmem! – Bin defa estagfirullah! Fakat bütün Medineliler gibi, biz de senden, bir defa da olsa ezan dinlemek istiyoruz. Ricamız sadece buydu.

– Anam, babam sizlere feda olsun! Başım, gözüm üstüne! Medineliler ayağa kalktı Ertesi sabah Bilal-i Habeşi, son Ezanını Mescid-i Nebevi’de okudu. Yanık ve hasret dolu sesiyle:

“Allahu ekber! Allahu ekber!” dediği zaman; bütün Medine halkı ayağa kalktı. “Eşhedü en la ilahe illallah!” ve “Eşhedü enne Muhammeden Resulullah!” deyince kadın-erkek, genç-ihtiyar, çoluk-çocuk, hatta yataklarındaki hastalar bile, sokaklara fırladılar. Sanki, Peygamber efendimiz yaşıyor zannettiler.
O günden beri dünyada, bir daha öyle ezan okunmadı. Bilal-i Habeşi hazretleri de başka ezan okumadı. 641 senesinde Şam’da vefat etti.

Bunu paylaş:

Önerilen Videolar

Reklamlar

Bunlar da İlginizi Çekebilir

Kan Pıhtılaşmasının 8 Belirtisi – Vücudunuz Sizi Önceden Uyarıyor Eklem Ağrısına İyi Gelen O Tarif Beyin hakkında 20 şaşırtıcı gerçek Kırlangıcın biri, bir adama âşık olmuş.